HEBA OLAN ÖMÜRLER

havada leylek
lak lak ile
boşluğa söver

suda ördek
tak tak ile
havanda su döver

karada insan
şak şak ile
birbirini över

ağaç kakan
tak tak ile
çürük ağacı sever

bizler ki;

havada ben
karada sen
suda o
günlerimize
günler yetiririz

bizler ki;
böyle böyle
bir ömrü bitiririz !.



Muzaffer Yıldırım

Umutlar vâad ediyor bakışlarınDalp dalıp giderkenDönüşünde mutluluk getirUzak ılıman ülkelerdenBesbelli bakan gözlerindenYeni bir sefere çıkıyor hayalinAnka kuşunun masala dönüşüneHiç te benzemiyor şu halinBir gün belki de uzak bir günYarı ıslak bir hüzün gözlerindeKorkum şu ki ağlıyor bulmak seniKapanmış da kendi dizlerinde Muzaffer Yıldırım

İNSAN İÇİEli ayağıGözü kaşı Kan ter irin Ve gözyaşıBu mudur insanSalt kuru bir canÖyleyse nedir ki içindeDurmadan kaynayanÇırpınır dururCan içinde canKan ter içinde Şekillenir insanİçine gir içineGir girebilirsenBir de içinden bakİnsanı görebilirsen Muzaffer Yıldırım

UMUT SELİYaralanmış bu kalpteSensiz sevgi dillenir miGöz yaşı dökmesemSusuz tohum çimlenir miUmut seli yardı gittiBağır tarlam kuru toprakGönül bağım talân ettiNe tomurcuk Ne de yaprak Muzaffer Yıldırım

İNSAN AĞAÇBahçemde bir kuru ağaçKökleri topraktaYaprakları kurumuş Ağaç dimdik ayaktaHayret ! Ağaç sanki yaşamaktaOysa insan Azıcık solsa sararsaDuramaz ayaktaÖnce yataktaSonra topraktaHayret !Ağacın dik durduğu yerdeİnsan ölü yatmaktaÖlümden korkan ağaç olsunAğaç gibi ayakta dursun Muzaffer Yıldırım 1983-Mucur

Bir yavru keklik idin vurdularOğul kolum kanadımı kırdılarBir körpecik fidandınBedenimden ayırdılarNolaydı seni vurmasalardıŞu yüreğime kıymasalardıKoklamaya kıyamadığımSeni benden ayırmasalardıFidanım göverirsin topraktanBezenirsin çiçekle yapraktanYeniden doğururum seni benAnalar korkmaz çoğalmaktan Muzaffer Yıldırım ı978