Umutlar vâad ediyor bakışlarınDalp dalıp giderkenDönüşünde mutluluk getirUzak ılıman ülkelerdenBesbelli bakan gözlerindenYeni bir sefere çıkıyor hayalinAnka kuşunun masala dönüşüneHiç te benzemiyor şu halinBir gün belki de uzak bir günYarı ıslak bir hüzün gözlerindeKorkum şu ki ağlıyor bulmak seniKapanmış da kendi dizlerinde Muzaffer Yıldırım

İNSAN İÇİEli ayağıGözü kaşı Kan ter irin Ve gözyaşıBu mudur insanSalt kuru bir canÖyleyse nedir ki içindeDurmadan kaynayanÇırpınır dururCan içinde canKan ter içinde Şekillenir insanİçine gir içineGir girebilirsenBir de içinden bakİnsanı görebilirsen Muzaffer Yıldırım

UMUT SELİYaralanmış bu kalpteSensiz sevgi dillenir miGöz yaşı dökmesemSusuz tohum çimlenir miUmut seli yardı gittiBağır tarlam kuru toprakGönül bağım talân ettiNe tomurcuk Ne de yaprak Muzaffer Yıldırım

İNSAN AĞAÇBahçemde bir kuru ağaçKökleri topraktaYaprakları kurumuş Ağaç dimdik ayaktaHayret ! Ağaç sanki yaşamaktaOysa insan Azıcık solsa sararsaDuramaz ayaktaÖnce yataktaSonra topraktaHayret !Ağacın dik durduğu yerdeİnsan ölü yatmaktaÖlümden korkan ağaç olsunAğaç gibi ayakta dursun Muzaffer Yıldırım 1983-Mucur

Bir yavru keklik idin vurdularOğul kolum kanadımı kırdılarBir körpecik fidandınBedenimden ayırdılarNolaydı seni vurmasalardıŞu yüreğime kıymasalardıKoklamaya kıyamadığımSeni benden ayırmasalardıFidanım göverirsin topraktanBezenirsin çiçekle yapraktanYeniden doğururum seni benAnalar korkmaz çoğalmaktan Muzaffer Yıldırım ı978

SEVGİNİN GÜCÜSeni ve her şeyiSevsem de Sevgidir buSev sevSevmekle bitmez kiSeni sevdiğim kadarHerşeyi de sev deselerOna da gücüm yetmez ki Muzaffer Yıldırım Antwerpen-1988

Dün günlerden arifeydiGönlümü çarşıya saldımYarın bayram diyeİçimden geçeni aldımBir çanta dolusu hüzünBiraz umut en ufağındanTatlısından bir tutam hayalBir kaç da anı uzağındanBilmez miyim bayram günleriniBayramlar yaşadım nice niceSabahın sevinci sardı içimi Hiç uyumadım bütün geceBu bayram sabahında ilk işimMasayı kurmak olduNeler almışsam dündenMasanın üstü dolduÖnce annemi getirdim masayaTutup öptüm elerini resmindenSonra karımı ve çocuklarımıHayallerimi dizdim peşindenBir bayram yaşıyorum gurbetteYalnızlık evimde büyük şenlikIssız pencerelerden taşıyorGülüşmeler seviç ve yarenlikBu sabah Bayram ÇocuklarıEvleri geziyor kapıları vurupMinik ellerinde şeker torbalarıSokaklarda şenlik kurupKınaları akşamdan yakılmışEn güzel giysileri üstlerindeSaçlarına çiçekler takılmışMutluluk çocuk süslerindeDün günlerden arifeydiBu gün başladı bayramHerkes şen ve mutlu daYalnız bendim ağlayanİçimde kırık gurbet masasıÜstünde düşler dolu bir tabakÇatalımda küçük anılar parçasıDalgın duvarlara bakarakDün günlerden arifeydiBu akşam bitiyor bayramHerkes sılasında mutluBir bendim gurbette ağlayan Muzaffer Yıldırım Belçika-(Bayramı sabahı)

Bir mumdumBir yandım bir söndümBilirmisinKaç kez ölümden döndüm Ama şimdiMum eridi Ömür feridi gittiHergünEriye eriyeNe kalır ki geriyeNe dizlerde dermanNe sözlerde fermanNe kollarımda güçNe gözlerimde ferKaçamazsın artıkYakalandın bu seferNe haber Mahmut oğlu MUZAFFER ! Nisan 2009

KANDIRIKÇILARÇektiniz doğduğumuz ilk gündeGözlerimize bir siyah perdeHer şey iyi her şey güzel dediniz Hani anlatılan o dünya nerde ? M.Yıldırım Z E M Â N EGönlü yükseklerde uçarUlaşmak mümkün mü hızınaTutulmuş da havacınınOmuzda parlayan yıldızınaSöz dinletmek ne mümkünŞu zemâne kızına M.Yıldırım

ÖLDÜRÜLEN EMEKÇİ Abdi İpekçiİnancı zorladı onuHep öne hep ileriHiç soğumadıAlnındaki teriKalemi kırdı kurşunKurşunu kalemdiKalem bir fikirKalem bin emektiKalem yumuşaktıKalem herşey demektiÖldürük sanırlarÖlmeyecek olanıSayamazlar kiSırada nöbet tutanıBu kaçıncı emekçiBu kaçıncı İPEKÇİTohum yoksa fide yoksaBoş durur mu çiçekçiTohumdan fide yapar Hiç yorulmaz emekçiYeniden doğar aydınlığıYeniden ABDİ İPEKÇİ Muzaffer Yıldırım Şubat-1979

UYU ÇOCUĞUM UYUBüyüyor gün gün boyuBüyüdükçe değişir huyuAklın bir şeye ermez bugünUyu yavrucuğum uyuBüyüyor gün gün boyuİnsanlık derin bir kuyuAnlarsın büyüdükçe senUyu yavrucuğum uyuBüyüyor gün gün boyuKör kurşun kırıyor soyuKim bilir seni de ....Uyu yavrucuğum uyuÖmür boyu büyüdü boyunHiç değişmedi senin huyunAklın ermedi hiç birşeyeBitsin artık derin uykunUyan yavrucuğum uyanUyan da güce dayanDayanmaya gücün olsun Muzaffer Yıldırım

Önce gözlerini gördümSiyah gözlerin vardıDalgındıHep uzaklara bakardınHıçkırık düğümü boğazındaDokunsam ağlardınSonra ellerini bildimSevdaya yatkınDost ellerin vardıAvuçların sıcak mı sıcakAteşler yanardıElin elime değerÖnce ellerim Sonra içim yanardıİçim kanardıZaman akıp gittiYetişemedim günlereUnuttum şimdi her şeyiBıraktım dünlereUnuttumGözlerin ne renktiUnuttumEllerin nasıldıBiz nasıldıkZaman nasıldıNe albümde bir resminNe hayalimde cismin kaldıVermek istemedim amaZaman onları zorla aldı Muzaffer Yıldırım 1967 Mucur

Aklın dolgun diri tomurcuğuPatlar açar dört mevsimDoğar fikrin ince gülleriÇanak yapraklarında Düşüncenin bütün yükünüDüzenin değişmez kökünüSıra sıra dizmiş deTaç yapraklarındaAçar fikrin ince gülleriHer mevsim her mevsimDöllenir ve çoğalır Eşey saplarındaUçuşur havada organ tozlarıÜredikçe artar bereketiSavrulur çiçekten çiçeğeArıların akıl hareketiKelebeğin kanatlarındaOlgunlaşmış artık fikirZamanıdır yeniyi kurmanınMevsimi hiç geçmezMeyveye durmanın Her şey damak tadındaDallar tutunmuş gerçeğeKökleri sağlam toprakta Gövde dikine güçlüGüneşi emmiş yapraktaHasat mevsimi gelinceAçıktan söyler düşünceyiKolları yetişir yükseğeToplar olgun meyveyiCesaret ayaklarındaKorkuların üstünü açAç tomurcuğu örten tülleriHer mevsim açık kalsınFikrin ince gülleri Muzaffer Yıldırım 10 Mayıs 2009

M U K A V E L E

Ömrü yedim naktim bitti
Dünya ile aktim bitti
Ben istermiydim ölümü
Ne çare ki vaktim bitti

M.Yıldırım